การอุทธรณ์คำสั่งลงโทษทางวินัย

การอุทธรณ์คำสั่งลงโทษทางวินัย คืออะไร

ก่อนการอุทธรณ์คำสั่งลงโทษทางวินัย หรือการเขียนข้อความใดๆ ลงในหนังสือ “อุทธรณ์คำสั่งลงโทษทางวินัย” ขอให้ผู้อุทธรณ์ทุกท่าน หายใจเข้าลึกๆ  และถอนหายใจออกมายาวๆ  เมื่อจะเริ่มลงมือเขียน “อุทธรณ์คำสั่งลงโทษทางวินัย”

สิ่งเหล่านี้มันไม่ใช่เรื่องธรรมะ หรือการทำสมาธิก่อนการเขียนอุทธรณ์ฯ แต่การหายใจเข้าลึกๆ และถอนหายใจออกมายาวๆ มันจะทำให้เราใจเย็นขึ้น สงบขึ้น รวมทั้งสามารถมองเห็นปัญหาในการ “อุทธรณ์คำสั่งลงโทษทางวินัย” ได้ชัดเจนขึ้น ที่สำคัญ การหายใจทำให้เรารู้ว่า เรายังอยู่ และยังต้องสู้เรื่องเพิกถอนคำสั่งไล่ออก... เพื่อครอบครัว   

    เพราะคำสั่งไล่ออกนั้น  มันไม่ได้ทำลายแค่ชีวิตราชการของผู้อุทธรณ์ แต่มันยังส่งผลไปยังคนในครอบครัวที่ท่านรัก

• เงินเดือน ที่เคยช่วยเหลือบุตรหลานและพ่อแม่ จะหายไป
• เงินบำเหน็จบำนาญ ที่เป็นหลักประกันในอนาคต ว่าตัวเราจะไม่เป็นภาระใคร จะไม่มีเหลือ
• สิทธิรักษาพยาบาล ที่เป็นหลักประกันชีวิตในยามชรา จะกลายเป็นเพียงอดีต

 วินัย.ดอทคอม เข้าใจทุกความเจ็บปวด  และเชื่อว่าการยื่นหนังสืออุทธรณ์คำสั่งลงโทษทางวินัย คือเครื่องยืนยันว่าท่านจะไม่ยอมแพ้ และพร้อมจะสู้ให้เต็มที่เพื่อครอบครัวที่ท่านรัก ดังนั้น ก่อนที่จะลงมือเขียนอุทธรณ์คำสั่งลงโทษทางวินัย   ผู้อุทธรณ์ฯ จึงควรทราบก่อนว่าการอุทธรณ์คำสั่งลงโทษทางวินัยคืออะไร รูปแบบของการอุทธรณ์ฯ เป็นอย่างไร รวมทั้ง มีขั้นตอนและหลักการเขียนอุทธรณ์คำสั่งลงโทษทางวินัยเช่นไร ดังนี้ 

“การอุทธรณ์คำสั่งลงโทษทางวินัย” คือ การร้องขอความเป็นธรรมจากกรณีที่ถูกลงโทษทางวินัย เพื่อให้ผู้มีอำนาจวินิจฉัยอุทธรณ์ทำการพิจารณาหรือทบทวนการลงโทษใหม่ 

รูปแบบการอุทธรณ์คำสั่งลงโทษทางวินัย

    ส่วนใหญ่รูปแบบการอุทธรณ์คำสั่งลงโทษทางวินัย ครู , อบต , เทศบาล หรือพนักงานราชการ ก็มักมีรูปแบบการอุทธรณ์ฯ คล้ายกับข้าราชการพลเรือน ดังนั้น รูปแบบการอุทธรณ์ ที่วินัยดอทคอม จะกล่าวในที่นี้ จึงเป็นการให้ความเห็นตามหลักเกณฑ์การอุทธรณ์คำสั่งลงโทษทางวินัยของข้าราชการพลเรือน ตาม กฎ ก.พ.ค. ว่าด้วยการอุทธรณ์ฯ พ.ศ.2551 ข้อ 27  ซึ่งกำหนดว่าการอุทธรณ์ฯ จะต้องทำเป็น “หนังสืออุทธรณ์คำสั่งลงโทษทางวินัย” ยื่นต่อ  ประธาน ก.พ.ค. โดยใช้ถ้อยคำสุภาพ และมีสาระสำคัญ ดังนี้

1. ชื่อ/ตำแหน่ง และสังกัดของผู้อุทธรณ์ฯ  รวมทั้ง ที่อยู่ในการติดต่อเกี่ยวกับเรื่องอุทธรณ์
2. คำสั่งที่เป็นสาเหตุแห่งการอุทธรณ์ และวันที่ท่านรับทราบคำสั่ง
3. ข้อเท็จจริงหรือข้อกฎหมาย ที่ผู้อุทธรณ์ประสงค์ยกเป็นข้อคัดค้านคำสั่งลงโทษ
4. คำขอของผู้อุทธรณ์
5. ลายมือชื่อของผู้อุทธรณ์

 โดยส่วนที่สำคัญที่สุดของหนังสืออุทธรณ์คำสั่งลงโทษวินัย ก็คือส่วนที่ 3 ซึ่งเป็นส่วนเนื้อหาคดี ที่ผู้อุทธรณ์จะต้องให้เหตุผลทั้งในปัญหาข้อเท็จจริงและข้อกฎหมาย เพื่อโต้แย้ง-หักล้าง คำวินิจฉัยของผู้สอบสวน/ไต่สวน ในรายงานสอบสวน/ไต่สวน ที่ระบุว่าท่านเป็นผู้กระทำความผิด   

 ตัวอย่าง การเขียนคำร้องขอคัดสำนวน 

การเขียนอุทธรณ์ฯ ในปัญหาข้อเท็จจริง

เพราะประวัติศาสตร์มักถูกเขียนโดยผู้ชนะ ดังนั้น คุณความดี  และความสุจริตใจของผู้แพ้ (ผู้ถูกลงโทษ) จึงอาจไม่มีการบันทึกไว้สำนวนการสอบสวน  

ฉะนั้น เพื่อเป็นการดึงรูปคดีให้มีน้ำหนักเอนเอียงมาทางผู้อุทธรณ์บ้าง ท่านจึงควรแบ่งการเขียนอุทธรณ์ฯ ออกเป็น 2 ส่วน ดังนี้ 

• ส่วนแรก คือการเขียนคำโต้แย้ง ในเนื้อหาว่าท่านไม่ได้กระทำผิดหรือไม่มีเจตนากระทำผิด หรือไม่ได้กระทำผิดถึงขั้นวินัยอย่างร้ายแรงตามที่ถูกลงโทษอย่างไร ทั้งนี้ วินัย.com ขอเรียนว่า การต่อสู้คดีในชั้นอุทธรณ์หรือชั้นศาลนั้น ถือว่าเป็นการต่อสู้ในหลักวิชากฎหมาย ดังนั้น บรรดานิติกรหรือองค์คณะที่เกี่ยวข้องต่างๆ จึงมักจะใช้หลักองค์ประกอบความผิดเป็นเครื่องคัดกรองคำอุทธรณ์ฯ หรือคำฟ้องต่างๆ ฉะนั้น ผู้อุทธรณ์จึงต้องพยายามเขียนเนื้อหาคำอุทธรณ์ฯ ด้วยการให้เหตุผลโต้แย้งตามหลักองค์ประกอบความผิดในฐานความผิดที่ท่านถูกลงโทษ เพื่อป้องกันมิให้คำอุทธรณ์ของท่านถูกอ่านแบบผ่านๆ เพียงรอบเดียว และถูกตีตกไปโดยง่าย 
• ส่วนที่สอง คือการเขียนคำโต้แย้ง กลุ่มข้อความอันเป็นคำวินิจฉัยหรือความเห็นของผู้สอบสวน/ไต่สวน ตามที่ปรากฏในรายงานสอบสวน/ไต่สวน ว่า มีความบกพร่อง ไม่ถูกต้อง ไม่เป็นธรรม ขัดต่อข้อเท็จจริงและข้อกฎหมาย หรือหลักการรับฟังพยานหลักฐานอย่างไร 

แต่สิ่งที่เว็บวินัยเป็นห่วง ก็คือการไล่เนื้อหาในสำนวนสอบสวน/ไต่สวน เพื่อค้นหาข้อบกพร่องทางคดี เพราะมันเป็นงานที่ต้องอาศัยทักษะและประสบการณ์ ในการไล่ตรวจสำนวนฯ ว่ามีจุดอ่อนหรือข้อบกพร่องที่ใด เพื่อจะได้นำมาเขียนเป็นคำโต้แย้งให้ถูกจุด เพราะการอุทธรณ์ฯ นั้น หากท่านโต้แย้งโดนจุดตายของสำนวนก็อาจมีผลให้เพิกถอนคำสั่งลงโทษ แต่ถ้าโต้แย้งผิดจุด ก็อาจสร้างแค่แผลถลอก ซึ่งอาจมีผลเพียงการแก้ไขข้อความในคำสั่งลงโทษ โดยที่ผู้อุทธรณ์ยังต้องรับโทษตามเดิม

เคล็ดลับการอุทธรณ์คำสั่งไล่ออก ฐานทุจริต

    1.ให้ผู้อุทธรณ์รวมรวบพยานหลักฐานและเขียนเหตุผลเพื่อหนีจากฐานทุจริตให้ได้ก่อน เพราะถ้าท่านเขียนหนีจากฐานทุจริตไม่ได้ คำอุทธรณ์ฯ ก็ไม่มีประโยชน์ เพราะโทษฐานทุจริตตามมติ ครม.คือการไล่ออกสถานเดียว ไม่อาจเขียนเฉพาะคำวิงวอนหรือส่งคุณความดีต่างๆ ไปขอลดหย่อนโทษใดๆ ได้

     2.หากท่านเขียนเหตุผลและแสดงพยานหลักฐานเพื่อหนีจากฐานทุจริตได้อย่างสมเหตุสมผลแล้ว  ก็จะเหลือการเขียนแก้ในฐานไม่ปฏิบัติตามระเบียบแบบแผน เป็นเหตุให้เสียหายแก่ราชการอย่างร้ายแรง ซึ่งมักถูกใช้ลงโทษคู่กับฐานทุจริต หรือเขียนแก้ในฐานความผิดอื่น ที่ถูกลงโทษคู่กับฐานทุจริต    

    กับทั้ง ให้ผู้อุทธรณ์แสดงพยานหลักฐานและเขียนแก้ว่าการกระทำของท่านไม่ได้ทำให้ทางราชการเสียหายอย่างร้ายแรงอย่างไร ตัวอย่างเช่น การแสดงผลสอบละเมิดที่มีคำวินิจฉัยว่าท่านไม่ต้องชดใช้ค่าเสียหายแก่ทางราชการ  เพื่อโน้มน้าวให้องค์กรพิจารณาอุทธรณ์เห็นว่าพฤติการณ์ของท่าน นอกจากจะไม่อยู่ในองค์ประกอบความผิดฐานทุจริตต่อหน้าที่ราชการแล้ว ยังไม่ก่อให้เกิดความเสียหายอย่างร้ายแรงแก่ทางราชการแต่อย่างใด จากนั้น ให้เขียนคำขอให้องค์กรพิจารณาอุทธรณ์ฯ วินิจฉัยปรับลดโทษเป็นโทษวินัยไม่ร้ายแรง หรือ ลดโทษไล่ออก เป็นปลดออก เพื่อให้ท่านที่มีอายุราชการมากๆ ได้รับเงินบำเหน็จบำนาญตามสิทธิ์ เป็นต้น

การเขียนอุทธรณ์ฯ ในปัญหาข้อกฎหมาย

    การอุทธรณ์ฯ ในปัญหาข้อกฎหมาย ถือเป็นโจทย์ที่ง่ายที่สุดของการเขียนอุทธรณ์คำสั่งลงโทษทางวินัย เนื่องจากข้อเท็จจริงต่างๆ ที่ผู้สอบสวน/ไต่สวน ได้รวบรวมไว้ในสำนวนฯ นั้น มันหยุดนิ่งและยุติลงแล้ว

     ดังนั้น  หากผู้อุทธรณ์ตรวจพบว่าในสำนวนสอบสวน มีเรื่องราวหรือข้อเท็จจริงใด ที่ผู้สอบสวนปฏิบัติไม่ถูกต้องตามกฎหรือ ระเบียบฉบับใด ท่านก็สามารถนำเรื่องราวหรือข้อเท็จจริงนั้น มาเขียนเป็นข้อโต้แย้งในปัญหาข้อกฎหมายได้เลย ตัวอย่างเช่น การเขียนอุทธรณ์คำสั่งลงโทษทางวินัย กรณีท่านตรวจพบว่าบันทึกแจ้งข้อกล่าวหาฯ ที่ผู้สอบสวนนำมาแจ้งกับผู้อุทธรณ์ ขณะที่ท่านยังเป็นผู้ถูกกล่าวหา ได้ปรากฏข้อเท็จจริงว่า "ผู้สอบสวนไม่ได้สรุปพยานหลักฐานที่สนับสนุนข้อกล่าวหาให้ผู้ถูกกล่าวหาได้รับทราบ" โดยกลุ่มข้อความที่ขีดเส้นใต้ไว้ข้างต้น ก็คือ "ข้อเท็จจริง" ของการกระทำที่ผิดกฎสอบสวน และเป็นข้อเท็จจริงที่ยุติลงแล้วตาม "พยานเอกสาร" ซึ่งก็คือ “บันทึกแจ้งข้อกล่าวหา” 

    ส่วนวิธีการเขียนอุทธรณ์คำสั่งลงโทษทางวินัย ในปัญหาข้อกฎหมายนั้น ก็ให้ท่านนำ "ข้อเท็จจริง" ของการกระทำที่ผิดกฎสอบสวนนั้น มาปรับเข้ากับข้อกฎหมาย ซึ่งในที่นี้ก็คือ กฎ ก.พ.ว่าด้วยการดำเนินการทางวินัย 2556 ข้อ 40 จากนั้น ก็ไปเขียนบรรยายเป็นข้อโต้แย้ง ตาม "ตัวอย่าง อุทธรณ์คำสั่งลงโทษทางวินัย" (คำสั่งไล่ออก) ท้ายนี้  

 "  ผู้อุทธรณ์ ขออุทธรณ์ในปัญหาข้อกฎหมาย จากกรณีที่กระบวนการดำเนินการทางวินัย กับผู้อุทธรณ์ ในขั้นตอนการสอบสวนของคณะกรรมการสอบสวน ได้ปรากฏการกระทำที่ผิด กฎ ก.พ.ว่าด้วยการดำเนินการทางวินัย 2556 ข้อ 40 เพราะผู้สอบสวนมิได้ทำการสรุปพยานหลักฐานที่สนับสนุนการแจ้งข้อกล่าวหาให้ผู้อุทธรณ์ได้รับทราบ ฯลฯ ดังนั้น การแจ้งข้อกล่าวหาในลักษณะดังกล่าว จึงเป็นการปฏิบัติที่ไม่ถูกต้องตามรูปแบบ ขั้นตอน หรือวิธีการที่กฎหมายกำหนด มีผลให้คำสั่งกรม / กระทรวง ….. ที่สั่งลงโทษไล่ผู้อุทธรณ์ออกจากราชการ โดยอาศัยผลการสอบสวนที่มิชอบด้วยหลักเกณฑ์การสอบสวนข้างต้น จึงมิชอบด้วยกฎหมายตามไปด้วย .."

พยานหลักฐานที่สนับสนุนการอุทธรณ์ฯ ประเด็นข้างต้น

    1.บันทึกการแจ้งข้อกล่าวหา (แบบ ดว.5) ตามเอกสารหมายเลข..     

    2.กฎ ก.พ.ว่าด้วยการดำเนินการทางวินัย 2556 ข้อ 40 ตามเอกสารหมายเลข.... 

Tips: การอุทธรณ์คำสั่งลงโทษทางวินัย

   สรุป การอุทธรณ์คำสั่งลงโทษทางวินัยคือ การร้องขอให้มีการพิจารณาหรือทบทวนการลงโทษใหม่ โดยการโต้แย้งว่ามีข้อผิดพลาดเกิดขึ้นในกระบวนการทางวินัย ซึ่งข้อผิดพลาดดังกล่าว อาจมีได้ตั้งแต่ปัญหาในขั้นตอนแต่งตั้งคณะกรรมการสอบสวน ขั้นตอนการสอบสวน ขั้นตอนการพิจารณาความผิด และขั้นตอนการกำหนดโทษ ดังนั้น การอุทธรณ์ฯ จึงเป็นมากกว่าการหยิบยกข้อเท็จจริงของคดีมาพูดซ้ำ อย่างที่หลายท่านเข้าใจครับ

(ตัวอย่าง อุทธรณ์คำสั่งลงโทษทางวินัย)

O คําอุทธรณ์                          ที่อยู่ ............

                                วันที่..........

เรื่อง อุทธรณ์คำสั่งลงโทษทางวินัย (คำสั่งไล่ออก)

เรียน ประธาน ก.พ.ค.

สิ่งที่ส่งมาด้วย ๑.สำเนาบัตรประชาชน

                          ๒.สำเนาคำสั่งลงโทษ

                         ๓.คำอุทธรณ์ฯ และพยานหลักฐานสนับสนุนคำอุทธรณ์ จำนวน .... แผ่น

ข้าพเจ้า (นาย/นาง/นางสาว)......... (เดิม) รับราชการตําแหน่ง สังกัด กรม/หน่วยงาน........ กระทรวง .......... มีความประสงค์ขออุทธรณ์คําสั่งลงโทษไล่ออกจากราชการ (หรือ ระบุโทษอื่นๆ เช่น ไล่ออก/ปลดออก/ลดเงินเดือน/ตัดเงินเดือน/ภาคทัณฑ์) ฐานทุจริตต่อหน้าที่ราชการ ตามมาตรา ๘๕ (๑) แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. ๒๕๕๑ กรณีการทุจริตในโครงการขุดลอกคลองเพื่อแก้ไขปัญหาภัยแล้ง โดยวิธีพิเศษ ตามคําสั่งกรมแก้ไขภัยแล้ง ที่ ๒๒๖๒/๒๕๖๘ ลงวันที่ ๒๓ พฤษภาคม ๒๕๖๘ โดยมีรายละเอียดข้อเท็จจริงและข้ออุทธรณ์ ดังนี้ ............. (ให้ระบุวันที่รับทราบคำสั่งลงโทษ เพื่อให้องค์กรอุทธรณ์ ทราบว่าท่านได้ยื่นอุทธรณ์ภายใน ๓๐ วันนับแต่วันที่ทราบคำสั่งลงโทษ รวมทั้ง ให้ระบุการกระทําทั้งหลายที่เป็นเหตุแห่งการอุทธรณ์ฯ โดยการเขียนเหตุผลทางกฎหมายต่างๆ เพื่อไปหักล้างกระบวนการสอบสวนและการสั่งลงโทษ ( อย่าลืมว่า.. รายงานสอบสวน/ไต่สวน มันก็มีความชอบด้วยกฎหมายในระดับหนึ่งแล้ว ทางหน่วยงาน จึงใช้เป็นเหตุผลในการสั่งลงโทษกับท่านได้ ดังนั้น การเขียนเหตุผลทางกฎหมายในคำอุทธรณ์ฯ เพื่อไปหักล้างกระบวนการสอบสวนและการสั่งลงโทษ จึงเป็นเรื่องสำคัญมาก ส่วนคำวิงวอนต่างๆ ให้ท่านเขียนแยกไว้ตอนท้ายของคำอุทธรณ์ฯ หรือ ใช้เสริมเป็นย่อหน้าใหม่ท้ายเหตุผลทางกฎหมายในจุดที่ต้องการขอความเมตตาเป็นพิเศษ ) ทั้งนี้ ท่านควรเขียนไล่เรียงตั้งแต่ 1. ประเด็นการกระทำที่ผิดกฎสอบสวนหรือกฎเกณฑ์การสั่งลงโทษ ตามตัวอย่างข้างต้น (หากตรวจพบ) เพราะองค์กรอุทธรณ์ มักจะตรวจดูเรื่องรูปแบบและความชอบ ด้วยกฎกติกาของการสั่งลงโทษเป็นประเด็นแรกก่อน และ 2. ประเด็นผู้อุทธรณ์ไม่ได้กระทำผิดตามที่ถูกลงโทษ จากนั้นให้ปิดท้ายด้วยประเด็นที่ 3. ประเด็นระดับโทษที่สั่งลงโทษไม่ถูกต้อง/ไม่เหมาะสม ทั้งนี้ เพื่อให้ผู้มีอำนาจวินิจฉัยอุทธรณ์ได้เห็นว่าท่านถูกลงโทษ โดยไม่ถูกต้อง ไม่เหมาะสม หรือไม่เป็นธรรม อย่างไรบ้าง )

 ส่วนย่อหน้าสุดท้าย ซึ่งเป็นคำขอ ก็อาจใช้ข้อความว่า...  จากข้อเท็จจริงและพยานหลักฐาน  ที่ผู้อุทธรณ์ได้นำเรียนข้างต้น  ขอได้โปรดมีคำวินัยฉัย ...... (ให้ระบุคำขอ หรือความต้องการของผู้อุทธรณ์ ตัวอย่างเช่น ให้เพิกถอนคำสั่งกรม ... ที่ ...... ลงวันที่ ... ซึ่งสั่งลงโทษไล่ผู้อุทธรณ์ออกจากราชการ , ให้ลดหย่อนโทษ จากโทษไล่ออกเป็นโทษปลดออก (เพื่อรักษาเงินบำเหน็จบำนาญ) หรือ ให้ลดหย่อนโทษ จากโทษไล่ออกเป็นโทษใดๆ ในระดับโทษวินัยไม่ร้ายแรง หรือในระดับที่ต่ำกว่าโทษไล่ออก เป็นต้น )

 จึงเรียนมาเพื่อโปรดพิจารณา                                                              

            ลายมือชื่อของผู้อุทธรณ์

             (นาย/นาง/น.ส. ..........)  

หมายเหตุ

๑. กําหนดเวลาการยื่นอุทธรณ์ฯ ผู้อุทธรณ์จะต้องยื่นอุทธรณ์ภายในกําหนดเวลา ๓๐ วัน นับแต่วันทราบหรือถือว่าทราบคําสั่งลงโทษ รวมทั้ง ให้หลีกเลี่ยงการทำคำอุทธรณ์ฉบับเพิ่มเติม เพราะอาจถูกคัดค้านจากผู้สั่งลงโทษว่าคำอุทธรณ์ฉบับเพิ่มเติมนั้น เป็นคำอุทธรณ์ที่ยื่นเกินกำหนดเวลา ห้ามมิให้ผู้มีอำนาจวินิจฉัยอุทธรณ์รับไว้พิจารณา

๒. ก่อนลงมือเขียนอุทธรณ์ฯ ให้ผู้อุทธรณ์ตรวจสอบกฎเกณฑ์การอุทธรณ์ของหน่วยงานของท่านก่อนว่ามีข้อจำกัดเรื่องการรับฟังข้อเท็จจริงในการวินิจฉัยอุทธรณ์ฯ อย่างไร ตัวอย่างเช่น ตามประกาศคณะกรรมการพนักงานเทศบาลจังหวัด XX เรื่อง หลักเกณฑ์และเงื่อนไขเกี่ยวกับสิทธิการอุทธรณ์ การพิจารณาอุทธรณ์และการร้องทุกข์ พ.ศ.๒๕๕๘ ข้อ ๒๐ กำหนดว่า "การพิจารณาอุทธรณ์ให้คณะอนุกรรมการฯ พิจารณาจากสำนวนการสืบสวนและสำนวนการดำเนินการทางวินัย  เว้นแต่กรณีที่จำเป็นอาจขอเอกสารจากผู้ที่เกี่ยวข้องเพื่อประกอบการพิจารณาได้ (ให้ผู้อุทธรณ์พยายาม Apply วิธีการนำเสนอข้อเท็จจริงที่ดีของตนเองด้วยนะครับ อย่าฝากความหวังไว้กับสำนวนสอบสวนแต่เพียงอย่างเดียว)

๓. หนังสืออุทธรณ์คำสั่งลงโทษทางวินัย ต้องใช้ถ้อยคําสุภาพ และประกอบด้วยสาระสำคัญ ๕ ส่วน ดังนี้ (๑) ชื่อ ตําแหน่ง สังกัด และที่อยู่ของผู้อุทธรณ์ (๒) คําสั่งที่เป็นเหตุแห่งการอุทธรณ์ และวันที่รับทราบคําสั่ง (๓) ข้อเท็จจริงหรือข้อกฎหมายที่ผู้อุทธรณ์ยกขึ้นเป็นข้อคัดค้านคําสั่งลงโทษ (๔) คําขอของผู้อุทธรณ์ (๕) ลายมือชื่อของผู้อุทธรณ์

๔. สถานที่ยื่นอุทธรณ์ กรณีข้าราชการพลเรือน สามารถยื่นอุทธรณ์ได้ ๒ วิธี ดังนี้ ๑.ยื่นต่อพนักงานรับอุทธรณ์ที่สำนักงาน ก.พ. ๒.ส่งหนังสืออุทธรณ์ทางไปรษณีย์ลงทะเบียน ส่วนข้าราชการท้องถิ่น หรือข้าราชการประเภทอื่นให้ปฏิบัติตามกฎอุทธรณ์ของข้าราชการแต่ละประเภท

๕. หากผู้อุทธรณ์ไม่เห็นด้วยกับคําวินิจฉัยอุทธรณ์ของ ก.พ.ค. มีสิทธิฟ้องคดีต่อศาลปกครองสูงสุด ภายใน ๙๐ วัน นับแต่วันที่ทราบหรือถือว่าทราบคําวินิจฉัยของ ก.พ.ค. หรือตามกฎเกณฑ์ของข้าราชการแต่ละประเภท 

๖.การจะชนะคดีฐานทุจริต ไม่ใช่แค่การเขียนขอความเมตตา แต่มันคือการเขียนคำโน้มน้าวด้วยพยานหลักฐาน และข้อพิสูจน์ว่า "การกระทำของท่านไม่ครบองค์ประกอบความผิดฐานทุจริต ตามที่กฎหมายบัญญัติไว้"

นอกจากนี้ สำนวนคดีทุจริตส่วนใหญ่ ทางผู้สอบสวนมักร้อยเรียง "ข้อพิรุธ" หรือ "การกระทำที่ข้ามขั้นตอนเล็กน้อยๆ"  ให้กลายเป็นข้อบ่งชี้เรื่อง "เจตนาทุจริต" ของผู้ถูกลงโทษ ดังนั้น ท่านจึงต้องเขียนคำอุทธรณ์ฯ โดยการให้เหตุผลเพื่อรื้อตรรกะเหล่านั้น และแทนที่ด้วยข้อเท็จจริงที่หักล้างเหตุผลของการสั่งลงโทษให้ได้

ข้อสรุปสำคัญเกี่ยวกับการอุทธรณ์ฯ 

 เพราะการอุทธรณ์คำสั่งลงโทษฯ เป็นมากกว่าการนำข้อเท็จจริงของคดีมาเล่าซ้ำ แต่มันคือการสร้างข้อโต้แย้งทางกฎหมายที่น่าเชื่อถือ เพื่อแสดงให้เห็นถึงความไม่สมเหตุสมผลของการสั่งลงโทษ  ดังนั้น ผู้อุทธรณ์ฯ จึงอย่าท้อ.. โดยเฉพาะท่านที่ถูกประหารจากชีวิตราชการด้วยการไล่ออก ท่านต้องตระหนักว่าอาชีพข้าราชการคืออาชีพที่มีเกียรติ เมื่อวันนี้ เวทีอุทธรณ์ฯ ยังเปิดกว้างให้ท่านได้สู้ ท่านต้องสู้ เพื่อกลับคืนสู่เครื่องแบบที่สง่างาม และก้าวสู่วันเกษียณ พร้อมเงินบำเหน็จบำนาญต่อไป